Potrzeby wyższego rzędu!
Przerywanie życia innych, pozbawianie ich pomocy w potrzebie, godzenie Się na to, że wegetują bez perspektyw rozwojowych w imię zaspokojenia własnych potrzeb luksusowych jest niewątpliwym przejawem egoizmu, jest jednak codzienną praktyką stosunków między pierwszym, drugim, trzecim i czwartym światem, na które podzieliła się nasza planeta. Jest to więc praktyka tyleż potępiana co powszechna. Bardzo spolaryzowane są poglądy na to, czy jednostka --- a w szczególności kobieta ma prawo przerywać życie poczętego dziecka w imię własnego dobrobytu, własnej wolności czy nawet w imię jak najlepszych warunków rozwoju dzieci już narodzonych. Z obecnie lub dawniej obowiązujących w wielu krajach aktów prawnych można wyczytać przeświadczenie, że tylko wyjątkowe cierpienie psychiczne lub wyjątkowy niedostatek usprawiedliwiają aborcję,. od kobiety wymaga się dowodów, że takie właśnie komplikacje grożą jej i całej rodzinie. Natomiast w innych ustawodawstwach przyjmuje się indywidualistyczną zasadę, że sama kobieta powinna ważyć racje zgodnie ze swym własnym systemem wartości. Do różnic poglądów dotyczących wartości życia dzieci nienarodzonych i prawa do aborcji powrócę jeszcze w dalszej części tego rozdziału.